Asana + wyrównanie = współgranie

Jedna asana sama w sobie nie tworzy jogina. Dopiero współgranie oddechu i energii, lekkości i siły, opadania i wznoszenia się otwiera cały skarbiec doświadczeń niewyczerpanego kosmosu jogi. Wyrównanie w asanie powstaje samo, jeśli to zostanie zrozumiane.

Oddychanie i bandha są manifestacją obu kosmicznych przeciwieństw. Napięcie powstałe z tych przeciwieństw przenika całe ciało. W ten sam sposób oddech i bandha istnieją w całym ciele.

Jogin zna 72 laks (100 000) nadi (kanały energetyczne). Przewodzą one energię (pranę) przez ciało. Wszystkie te kanały schodzą się do jednego punktu, dwie szerokości palca poniżej pępka. Ten punkt nazywa się kanda. Prana pulsuje cały czas. Zbliża się do kandy i promieniuje z niego. Oddech ustala rytm tego pulsowania. Poczuj jak z każdym wdechem energia się rozchodzi. Promieniuje z palców u rąk, nóg oraz włosów jak małe promyki słońca. Przy wydechu, energia skupia się w kandzie.

Jeśli doświadczyłeś mula bandhy jako podstawy stabilności, możesz ponownie odnaleźć mula bandhę wszędzie. Stopy gwarantują Ci stabilność w pozycjach stojących, czasem funkcję tę pełnią też ręce. Nogi i ręce potrzebują stabilności. Również uddijana bandha pomaga zbudować lekkość w ciele. Otwarcie klatki piersiowej, wyrastanie Twoich silnych rąk i nóg w przestrzeń oraz lekkość z jaką rozciągasz się ku niebu są możliwościami do których odnosi się uddijana bandha.

Przez zbalansowanie bandh powstaje wyrównanie i współgranie (alignment). Taka perspektywa postrzegania wyrównania sprawia, że wszystko staje się łatwe i zrozumiałe. Możemy dostrzec zasady, które same ujawniają się w czasie praktyki – zasady pozwalające na prawidłowe ustawienie stawów, a jednocześnie gwarantujące elastyczność i stabilność. Zasady te utrzymują Cię w zdrowiu i rzucają wewnętrzne światło na Twoją praktykę. Bardziej szczegółowe wyjaśnienia znajdziesz przy opisach asan (na tej stronie). Tutaj tylko ogólny spis podstawowych zasad:

1. Mula bandha, wydech: Zasada siły, kontrakcji. Zakorzenienie głównego stawu dużego palca u nóg, zakorzenienie kciuka i palca wskazującego. Wewnętrzna rotacja śródstopia, wewnętrzna rotacja łydki, wewnętrzna rotacja przedramienia. Skręcenie do wewnątrz wolnych żeber, skręcenie do wewnątrz kości guzicznej. Ciało staje się mocne i stabilne, kieruje się w dół.
2. Uddijana bandha, wdech: Zasada lekkości, rozciągania się. Zewnętrzna rotacja tylnej części stopy, uda i ramienia. Otwarcie klatki piersiowej, nakierowanie kości kulszowych. Unosisz się lekko jak skowronek w stronę błękitnego nieba.