Pranajama udżdżaji - zwycięski oddech

Piękno wypływające z jedności oddechu i ruchu jest doprawdy majestatyczne. Tutaj dowiesz się, jak to się dzieje, że za pomocą techniki oddechu udżdżaji możemy otwierać wrota, topić śnieg, wykorzystywać fale jak surfer….

Wszystko jest praną – energią – o tym przekonani są wszyscy jogini. Oddech jest tym, co wiąże świat fizyczny i energetyczny. Za pomocą odpowiedniej techniki oddychania, możesz otworzyć wrota do nieskończonych pokładów energii. Technika oddechu właściwa dla asztangi jogi nazywa się udżdżaji. Podążając tymi prostym krokami możesz nauczyć się oddechu udżdżaji (poproś ktoś, aby powoli przeczytał Ci na głos poniższy tekst, robiąc krótką przerwę po każdym fragmencie):

Usiądź prosto, zamknij oczy. Wdychaj powietrze powoli przez nos, a wypuszczaj ustami.

Przy wydechu powiedz „HHHAAA“.

Zamknij usta podczas wydechu. Nie zmieniaj jedynie ułożenia gardła i wytwarzaj dokładnie ten sam dźwięk, tyle że z zamkniętymi ustami. Zwróć uwagę, że dźwięk ten powstaje w gardle, a nie w nosie.

Teraz zachowaj to samo ułożenie gardła podczas wdechu. Teraz podczas wdechu powstanie dokładnie ten sam dźwięk.

Zacznij równoważyć wdechem z wydechem. Stwórz balans między dźwiękiem, jego jakością i długością. Stwierdzisz, że zazwyczaj wydech jest dłuższy i mocniejszy. Wydłuż zatem i wzmocnij wdech. To pierwszy sposób na wydłużenie wdechu.

Wczuj się w Twoje bicie serca. Wdychaj powietrze przez około 3-5 uderzeń serca i tak samo długo je wydychaj. W ten sposób powstaje drugie wydłużenie oddechu, tym razem zarówno wdechu jak i wydechu.

Podczas wdechu unieś ręce, a podczas wydechu opuść. Trzecie wydłużenie oddechu dopasowuje go do tego ruchu (winjasa). Pozostaw ręce na udach i pozwól oddechowi płynąć dalej w niezmieniony sposób. Odczuj działanie oddechu. Przez wydłużenie oddechu absorbujemy pranę (energię). Może jesteś w stanie odczuć to jako lekkie mrowienie z tyłu gardzieli. Wraz z praktyką, jakość Twojego oddechu będzie się stawała coraz subtelniejsza a Twój kontakt z energię będzie się poprawiał.

Skoncentruj się na punkcie zwrotnym między wdechem i wydechem. Zwróć uwagę, aby w tym momencie nie następowało zatrzymanie oddechu. Miej gardło cały czas otwarte. To jest podstawą ciągłego przepływu energii.

Otwórz powoli Twój oddech i powróć do normalnego oddechu.

W ten sposób nauczyłeś się udżdżaji pranajamy. Oczywiście dalsze ćwiczenia będą konieczne, aż do momentu utrzymania tej jakości oddechu podczas praktyki fizycznej.

Mówi się, że jogini są w stanie stopić śnieg za pomocą oddechu udżdżaji. Ciepło może być Twoim pierwszym doświadczeniem w tej technice. Wraz z zaawansowaniem praktyki energia będzie stawała się coraz subtelniejsza. Rozwinie się w Tobie spokojna, stała energia, dzięki której bez trudności będziesz zdolny do podejmowania praktycznie niemożliwego fizycznego wysiłku.

Na pierwszy rzut oka to mięśnie unoszą jogina w powietrze. Najpierw jednak oddech dostarcza mięśniom pranę (energię) do tego potrzebną. Prana jest podstawą wszystkiego. Dzięki świadomości może zostać pokierowana w dowolną część ciała, aby ją wyleczyć i wzmocnić. Tym samym oddech jest dla jogina kluczem do zdrowia, siły i witalności. Gdzie nie ma oddechu, nie ma też życia.

Udżdżaji pranajama nazywana jest często „zwycięskim oddechem”. Daje ona siłę do opanowania każdej asany. Wchłonięta prana (energia) może też bezpośrednio poruszać ciało, pozwalając nawet joginom o drobnej budowie ciała opierać się sile ciężkości i prawie bez wysiłku przepływać przez poszczególne ruchy.

Tak jak fale formują plażę, oddech formuje praktykę asztangi jogi. Twoje wewnętrzne fale ustalają jego rytm. Szum oddechu staje się szumem Twojego wewnętrznego oceanu. Fale wdechu równomiernie obmywają wewnętrzne nabrzeże i cofają się wraz z wydechem. Przeżyj jakość Twojego wewnętrznego wybrzeża. Czy jest to płaska piaszczysta plaża, na której miękkiej powierzchni fale zanikają w ciszy gdzieś w nieskończoności? A może wystają z niej ostre klify, a fale rozbijają się z hukiem na gołych skałach? Znajdź wybrzeże, które Tobie i Twej praktyce dziś odpowiada. – Nie za strome, nie za płaskie.

Niczym surfera przemieszczającego się na falach zewnętrznego oceanu tak i Ciebie niesie z jednej pozycji do następnej Twoja wewnętrzna fala. Każdy ruch dopasowuje się do oddechu.

Także z fizjologicznego punktu widzenia udżdżaji pranajama jest bardzo cenną techniką. Oddychanie przez nos nawilża powietrze, nadaje mu odpowiednią temperaturę i oczyszcza z drobin brudu. Dzięki udżdżaji pranajamie oddychasz czystym powietrzem. Dźwięk udżdżaji wywołuje lekkie wibracje oskrzeli; to aktywuje nabłonek dróg oddechowych; płuca są w ten sposób dodatkowo oczyszczane z drobin brudu. Kiedy oddychamy normalnie ciśnienie w oskrzelach podczas wydechu jest bardzo niskie. Pranajama udżdżaji utrzymuje stałe ciśnienie w oskrzelach, przez co zapobiegamy zapadaniu się najmniejszych oskrzelików. Dzięki temu wydech może być dużo głębszy. Mniej powietrza resztkowego pozostaje w płucach. Zwłaszcza dla osób z chroniczną chorobą obstrukcyjną płuc oraz z astmą jest to bardzo cenna technika.