Jak rozprzestrzeniła się asztanga winjasa joga na świecie

Od Dżiwamukti (''Jivamukti'') według Sharon Gannon i David’a Life‘a po power-jogę Briana Kesta, wiele współczesnych stylów jogi to style pochodne asztangi jogi. W ten sposób w wielu miejscach na świecie można się czuć jak u siebie w domu…

Być może asztanga joga jest jak zaczyn jogurtu. Jeśli wlać nieco zaczynu do mleka, obecne w nim bakterie zamienią mleko w jogurt. Obojętnie w jakim kraju zaczyn zostanie zmieszany z mlekiem, zawsze stanie się to samo – powstanie jogurt. Ale jogurt ten będzie wszędzie smakował nieco inaczej. Zaczyn jest ten sam, ale inne jest mleko. W ten sam sposób asztanga joga ma wszędzie nieco inny smak, ale zawsze jest asztangą jogą.

Jeśli raz nauczysz się systemu winjasy, możesz na całym świecie iść do szali asztangi jogi i ćwiczyć. Jest to piękne uczucie i możesz na całym świecie czuć się jak w domu. Przy tym zauważysz drobne różnice, które mogą być cennymi wskazówkami w Twojej praktyce. Uniwersalność asztangi, połączona z indywidualnymi akcentami nauczycieli i uczniów, jest częścią szczególnej magii asztangi.

W wyniku inspiracji asztangi jogi, powstało wiele nowych dróg jogi na Zachodzie. Tradycyjna forma asztangi została utracona, ale główna zasada, tj. jedność ruchów i oddychania, została zachowana. Ta zasada nazywa się winjasą. A zatem te style jogi będące pochodnymi asztangi, mogą zostać wspólnie określone mianem winjasy jogi.

Do klasy winjasy jogi należą następujące style (ich twórcy byli nauczycielami Pattabhi Joisa): Prana Flow Yoga według Shiva Rea, Jivamukti Yoga według Sharon Gannon oraz David‘a Life‘a, Power Yoga według Bryan‘a Kest‘a, Dynamic Yoga według Godfrey‘a Devereux, It’s Yoga według Larry’ego Schulz‘a.